"Ondanks je mening dat een hoge Trendex hogere verkoop betekent...
- geldt mijn advies nog steeds."
"Ik gun de concurrentie graag hun hoge cijfers."
"Wij blazen hoog van de toren, al moeten we de bank erbij halen."
"Ik hoor nog van je, Sam." Loop even mee naar het Plaza.
- Maar ik heb geen jas aan... - Volgende ?
- Gretchen Sabinson. - Stuur haar een doos chocola.
Dat zal ze leuk vinden. Schrijf: "Ik tel de dagen, de uren..."
- Dat gebruikte u de laatste keer. - Dan maar "Voor mijn snoepertje"
- 'n Taxi ? Ik ben moe. - Je eet niet genoeg.
Taxi ! Pardon, maar mevrouw is erg ziek.
Daar heeft u niets op tegen, wel ?
- Eerst naar het Plaza. - Arme man.
Waarom ? Hij voelt zich als de barmhartige Samaritaan.
Hij wist dat je loog.
In de reclamewereld lieg je niet, je overdrijft.
Vind je me zwaar op de hand ? Zo voel ik het.
Leg een briefje op m'n bureau: "Tob niet zo."
De ingang in de 59e Straat.
Bel mijn moeder en herinner haar aan de schouwburg vanavond.
Ik heb twee martini's gedronken, dus ze hoeft mijn adem niet te ruiken.
Morgen heeft u eerst Bigelo, en om twaalf uur de Skin Glow-reclame.
Lunch met Falcon en zijn vrouw bij Larry & Arnold om 1 uur.
- Komt u nog terug ? - Ik pieker er niet over.
Chauffeur, wilt u de dame weer terugbrengen ?
- Bel mijn moeder meteen. - Ja. Goedenavond, Mr. Thornhill.
Hé, Maggie ! Je kan haar niet bellen. Ze is bij Mrs....
Ik zoek Mr. Weltner en twee andere heren.
- Herman. Ik ben wat laat. - Roger Thornhill, Fanning Nelson.
- Larry Wade. - We zijn maar vast begonnen.
Roger is een langzame starter, maar hij heeft een goede finish.
Ik vroeg m'n secretaresse om m'n moeder te bellen. Maar dat kan niet.
Ze speelt bridge bij een van haar vriendinnen.
Die is net verhuisd en heeft geen telefoon. Misschien 'n telegram... ?
- Mr. George Kaplan ? - Piccolo !
- Kaplan. - Ik moet een telegram sturen.
- Als u even meeloopt... - Excuseer me, heren.
Het is daarginds, Sir.
- Wat heeft dit te betekenen ? - Rustig meelopen en mond houden.
Waar heeft u het over ? Wie bent u ?
Loopjongens met een verborgen wapen op uw hart gericht.
- Maakt u grapjes ? - Ja. We lachen er in de auto om.
Zeg me niet waar we heengaan. Dat moet een verrassing blijven.
Mijn vrienden zitten te wachten. Ze zullen me erg onbeleefd vinden.
Mag ik onderweg even telefoneren om te zeggen dat ik gekidnapt ben ?
Want dat is het toch, nietwaar ?
Dicht.
Wie is Townsend ?
Zo ? Interessant !
- Zeg dat ik er ben. - Ze zitten met 't eten te wachten.
- Ja ja. Zeg maar "Kaplan" tegen hem. - Wat is het toetje ?
- Is er iemand in de bibliotheek ? - Nee.
- Wacht hier. - Ik ga wel wat lezen.
Goedenavond.
Anders dan ik verwacht had. Groter en eleganter dan de anderen.
- Blij u van dienst te zijn. - Maar onmiskenbaar.
Wat is er eigenlijk aan de hand ? Waarom werd ik hierheen gebracht ?
Moeten we een spelletje spelen ?
Ik heb niets tegen ontvoeringen, maar ik moet naar de schouwburg.
Zoiets word ik kwaad om.
Uw uitstekende komediespel is een theater waardig.
Leonard, heb je onze geëerde gast al ontmoet ?
- Hij zit zeer goed in de kleren. - Geen slecht optreden, Mr. Kaplan.
- Uw misplaatste ontwijkingen... - Hé ! Noemde u me Kaplan ?
Ik weet dat u vele namen heeft. Welke gebruikt u nu ?
Mijn naam is Roger Thornhill, en ik heb altijd zo geheten.
Het is duidelijk dat uw vrienden de verkeerde te pakken hebben.
- Ga zitten, Mr. Kaplan. - Ik ben Kaplan niet !
- De gasten zijn er, schat. - Ik kom over een paar minuten.
Zou u ons willen vertellen, wat u van onze plannen weet...
- en hoe u dat te weten kwam ? Het is natuurlijk niet gratis.
Ik kan me veroorloven u de kans te geven de avond te overleven.
- Wat bedoelt u daarmee ? - Kom, zeg ja.
- We weten waar u naartoe gaat. - Ja, het Winter Garden Theatre.
U zit volkomen fout.
Dit leidt niet tot een gunstig resultaat.
We kennen uw contact in Pittsburgh ook.
Welk contact ? Ik ben nooit in Pittsburgh geweest.
Op 16 juni schreef u zich in in het Sherwyn Hotel in Pittsburgh.
Een week later in het Benjamin Franklin Hotel in Philadelphia.
Op 11 augustus in Statler, Boston. Op 29 augustus in Whittier, Detroit.
Op het ogenblik verblijft u in het Plaza Hotel in New York.
Over twee dagen gaat u naar het Ambassador East, in Chicago.
Daarna naar het Sheraton-Jones in South Dakota.
U misleidt ons dus niet meer dan wij u.
Mijn portefeuille zit vol met legitimaties.
- U krijgt altijd eerste kwaliteit. - Het wordt laat. Ik heb gasten.
Wilt u met ons samenwerken ?
Nee ! Ik weet niet waar u het over hebt.
Geef Mr. Kaplan wat te drinken, Leonard. Goede reis, Sir.
- Schots ? Amerikaans ? Wodka ? - Een ritje terug naar de stad.
Dat is al in orde. Maar eerst een borrel. Amerikaans.
Ik heb geen opkikker nodig.
Als u zelf niet wilt, moeten wij u dwingen.
Proost !
Ik ben aan whisky zo gewend...
Laat maar, ik neem de bus.
Ik wil een bloedproef voor rijden onder de invloed.
Ze wilden me vermoorden. Maar daar wil hij niet van horen.
- We gaan naar achteren. - Nee. Waarschuw de politie.
- Kom mee. - Goed.
- Ga zitten. - Ik wil niet zitten.
We krijgen ze wel. Met het wetboek van strafrecht !
Overval en ontvoering. Overval met whisky en een auto.
- Slaap je roes uit. - Ik moet een politieagent hebben.
De auto was gestolen van ene Mrs. Babson in Twining Road.
- Ik moet opbellen. - U mag een keer bellen.
- Bel uw advocaat maar. - Butterfield 81098.
- Zeg, ben ik soms telefoniste ? - Ja. Butterfield 81098.
- Een ogenblikje. Alstublieft. - Bedankt.
Hallo ? Moeder ? Dit is uw zoon, Roger Thornhill.
Ja. Een ogenblikje, dan hoor ik even.
- Waar ben ik ? - Het politiebureau in Glen Cove.
Het politiebureau in Glen Cove.
Nee, ik heb niet gedronken.
Die twee mannen goten een hele fles whisky in me.
Nee, ik kreeg geen opkikkertje.
Dat is genoeg.
- Ik ben nog niet klaar. - Dat bent u wel.
Moeder, zeg tegen mijn advocaat dat hij borg moet stellen.
- Morgenochtend. - Hij zegt morgenochtend.
- Ze wil weten wie dat zegt. - Brigadier Emil Klinger.
Brigadier Emil... Emil ?
Brigadier Emil Klinger.
Ik kan het ook niet geloven.
Ik maak het best, moeder. Welterusten.
- Dat was moeder. - Kom mee.
Hier is uw man, dokter.
Uw naam ? Steek u tong uit en zeg "A".
U kunt beter wat naar achteren gaan.
- Heeft u gedronken ? - Ik ben toeter.
- Wat heeft u gedronken ? - Whisky, maar...
- Hoeveel heeft u gedronken ? - Ongeveer zoveel.
- U bent dronken... - Daar is geen twijfel over.
Ik moet een bloedproef nemen.
Als u weigert, wordt uw rijbewijs ingenomen.
Toen Mr. Thornhill aan zijn overvallers ontsnapte...
- moest hij er natuurlijk het beste van zien te maken.
- Kent u uw cliënt al lang ? - Zeven jaar.
- En hij is een fatsoenlijk mens ? - Absoluut.
Denkt u dat zijn verhaal geloofwaardig is ?
Als hij zegt dat het gebeurde, dan gebeurde het ook.
Laat de lokale politie de zaak onderzoeken.
Laat ze onmiddellijk komen.
Ik verdaag de zitting tot morgenavond half acht.
De lokale politie stelt intussen vast of de feiten het bevestigen.
Bevestigen ? Edelachtbare, zou ik zo'n verhaal verzinnen ?
Dat is nu juist wat wij willen vaststellen.
- Herkent u me nog ? - Ja.
- Is Mr. Townsend thuis ? - Nee.
- Mrs. Townsend ? - Wie bent u ?
- Politie. - Komt u binnen.
Wilt u me volgen ?
- Dit is de kamer. - Ik ga mevrouw halen.
Op deze bank hielden ze me vast. Ze morsten er overal whisky op.
Die moeten gestoomd zijn. Hier is de barkast.
- Schots, gin, wodka... - En Amerikaans.
Ik kan me de tijd herinneren toen ze het in flessen deden.
Lieve Roger ! We waren zo ongerust over je.
Ben je goed thuisgekomen ? Natuurlijk wel.
Er was niet veel aan. Je hebt niets gemist.
Ik zag deze vrouw gisteravond voor het eerst.
Ik ben commandant Junket en dit is inspecteur Harding.
Aangenaam. Heb je problemen, Roger ?
Noem me geen Roger !
Hij werd opgepakt terwijl hij dronken achter het stuur zat...
- in een gestolen auto van Mrs. Babson in Twining Road.
Je zei dat je een taxi zou nemen. Heb je Laura's Mercedes geleend ?
Helemaal niet !
Hij zegt dat hij tegen zijn wil hierheen gebracht werd...
- en met macht dronken gevoerd werd door vrienden van uw man.
Roger was aangeschoten toen hij met een taxi voor het diner aankwam.
Het werd erger gedurende de avond.
Tenslotte wilde hij naar huis om z'n roes uit te slapen.
- Wat een komedie ! - Kent u ene George Kaplan ?
- George Kaplan ? Nee. - Dat dacht ik wel.
- Waar is haar man ? - Kunt u hem bereiken ?
Ja, hij is bij de Verenigde Naties.
Hij houdt vanmiddag een rede in de Assemblee
- En wat dan nog ? - Neemt u ons niet kwalijk.
Hé, wacht eens even !
- Heeft u mijn man nodig ? - Nee, dank u.
- Is dat alles ? - Roger, betaal die boete nou.
Goedemiddag.
- Waarom moet ik meegaan ? - Dat ziet er wat respectabeler uit.
Zo, gaat u nu hier staan. Daar gaat ie dan.
Hallo ? Heeft u een gast genaamd George Kaplan ?
Ja ? Kamer 796.
Wilt u hem bellen ? Nou, wat zei ik ?
Ik hoop dat hij de zaak oplost. Je bederft mijn dag.
Zei hij wanneer hij terugkwam ?
Zo ? Dank u.
Vreemd. Hij heeft al twee dagen de telefoon niet opgenomen.
Wilt u wat voor me doen ? Ga even de sleutel van 796 halen.
- Geen sprake van ! - Tien dollar... ? Vijftig ?
Roger, schaam je !
Autodiefstal, rijden onder invloed... en nu inbraak.
In een hotel is dat niet zo erg.
Een ogenblikje, alstublieft.
- Zal ik de lakens verwisselen ? - Op het ogenblik niet.
Ik vroeg het alleen, omdat het bed niet beslapen is.
- Hartelijk dank. - Niet te danken.
Ze schijnt te denken dat ik Kaplan ben. Zou ik op hem lijken ?
Kijk, onze vriend die vanmiddag de Assemblee toespreekt.
Laten we gaan. Ik kom te laat op de bridgeclub.
Mooi ! Dan verliest u niet zoveel.
- Kaplan heeft roos. - Dan moeten we maar liever gaan.
Te laat.
- Heeft u gebeld ? - Kom even binnen.
- Hoe heet je ? - Elsie, Sir.
- Weet je wie ik ben ? - Natuurlijk ! Mr. Kaplan.
Wanneer zag je me voor 't eerst ?
Hier bij de deur een paar minuten geleden.
- Dat was de eerste keer ? - Ja.
- Hoe weet je dat ik Kaplan ben ? - Dat bent u toch ?
Dit is kamer 796, nietwaar ? En u bent de gast in kamer 796.
- Is dat alles, Sir ? - Op het ogenblik wel.
- Hotelbediende. - Kom binnen.
- Zal ik het in de kast hangen ? - Ja, graag.
Wanneer heb ik je dat pak gegeven ?
- Gisteravond, om ongeveer 6 uur. - Gaf ik het zelf aan je ?
Nee, u belde en zei dat het in de kast hing.
- Is er iets aan de hand ? - Nee, ik wilde het graag weten.
- Alsjeblieft, en bedankt. - Graag gedaan, Mr. Kaplan.
Het lijkt erop dat niemand in het hotel Kaplan ooit gezien heeft.
Misschien worden zijn pakken door onzichtbare kleermakers gemaakt.
Ik wil 't toch wel even passen.
Dat staat je helemaal niet.
Dat is beter.
Ze hebben me verwisseld met een veel kleinere man.
- Zal ik ? - Beslist niet.
Hou even vast.
- Fijn dat u thuis bent, Mr. Kaplan. - Met wie spreek ik ?
We troffen elkaar gisteravond en u herkent mijn stem niet ?
Ik weet wie u bent, en ik ben Mr. Kaplan niet !
Nee, u woont alleen maar op zijn kamer en neemt de telefoon op.
Maar het is fijn dat u thuis bent.
Hallo, juffrouw ? Met Mr. Thorn... Kaplan, kamer 796.
Waar kwam dat gesprek van daarnet vandaan ?
- Wie was het ? - Een van de kidnappers.
Het gesprek kwam uit de lobby.
Zo ? Het kwam uit de lobby. We moeten ervandoor.
Ik zou die moordenaars best willen ontmoeten.
De heren willen mijn zoon toch niet echt vermoorden, hé ?
- Lobby. Pas op het treetje. - Maar heren ! Dames gaan voor.
Kom, dames. Goed zo.
Roger ! Ben je voor het eten thuis ?
- Waarheen ? - Weet ik niet. Rij maar.
Naar de Verenigde Naties, de Assemblee
- kan je mijn vervolgers afschudden ? - Komt in orde.
- Ik zoek Mr. Lester Townsend. - Mr. Lester Townsend van UNIPO ?
- Heeft u een afspraak ? - Ja, hij verwacht me.
- Uw naam ? - Mijn naam ?
Kaplan. George Kaplan.
Een ogenblikje.
Wacht op de hoek van de 47e Straat.
Als u dit aan een van de bediendes geeft, wordt hij opgeroepen.
- Wilt u Mr. Townsend oproepen ? - Natuurlijk, Mr. Kaplan.
Mr. Townsend van UNIPO.
Wilt u zich aan de balie in de hal melden ?
Mr. Townsend, melden aan de balie in de hal.
- Heeft u me opgeroepen ? - Mr. Kaplan, dit is Mr. Townsend.
- Aangenaam. - Dit is Mr. Townsend niet.
- Natuurlijk wel. - Mr. Lester Townsend ?
Ja. Wat kan ik voor u doen ?
- Woont u in Glen Cove ? - Ja. Zijn we buren ?
In een groot, bakstenen huis met een brede oprit met bochten ?
- Was u gisteravond thuis ? - In Glen Cove ?
Nee, ik heb de afgelopen maand in mijn appartement in de stad gewoond.
- En Mrs. Townsend ? - Mijn vrouw is al jaren dood.
- Wie woont er in uw huis ? - Het huis is gesloten.
Alleen de tuinman en zijn vrouw wonen er.
Kent u deze man ?
- Hij heeft een mes ! - Ik heb er niets mee te maken !
- Haal de politie ! - Blijf uit de buurt. Terug !
INLICHTINGENDIENST
"De man op de foto is herkend als Roger Thornhill."
"De naam George Kaplan is daarom vermoedelijk vals."
"Eerder vandaag verscheen Thornhill voor de rechtbank in Glen Cove...
- beschuldigd van rijden onder invloed in een gestolen auto."
"Hij voerde aan dat Mr. Townsend gepoogd had hem te vermoorden."
- Wat zeg je daarvan ? - Kent iemand die Thornhill ?
- Ik niet. - Nooit van gehoord.
Klaarblijkelijk dachten ze dat hij Kaplan was.
Hoe kan dat ? Kaplan bestaat niet eens.
Weet ik niet. Maar het gebeurde.
Vandamm moet geprobeerd hebben hem in Townsends huis te vermoorden.
En de niets vermoedende Townsend krijgt een mes in zijn rug.
- Waarom moet ik bijna lachen ? - Wat doen we er aan ?
- Doen ? - Aan Mr. Thornhill ?
- We doen niets. - Niets ?
We kunnen onszelf feliciteren met de bof, die we hebben.
Onze niet bestaande agent Kaplan is gelukkigerwijze levend geworden.
- Hoelang leeft hij nog ? - Dat is zijn probleem.
We kunnen toch niet rustig zitten te wachten wie het eerst komt...
- Vandamm en zijn bende of de politie ?
- Wat kunnen we voor hem doen ? - Zijn we niet wat harteloos ?
We hebben niet voor de lol een niet bestaande man uitgevonden...
- George Kaplan, en hem van een uitgebreid gedragspatroon voorzien.
Maar om Vandamm ervan te overtuigen dat wij hem op de hielen zitten.
Dat ontkent niemand.
Niets mag de indruk wekken, dat Kaplan niet bestaat.
Vandamm mag niet vermoeden dat hij achter een lokvogel aanzit.
Anders moet onze agent bij hem er rekening mee houden...
- dat hij ontmaskerd en vermoord wordt, net als die twee voorgaande.
Dag Mr. Thornhill, waar u ook bent.
Luister, moeder. Ik heb het Plaza Hotel gebeld.
Kaplan is vertrokken en gaat naar het Ambassador East in Chicago.
Ik kan niet naar de politie gaan. U heeft de kranten toch gezien ?
Ik heb onder invloed een gestolen auto bestuurd en een man vermoord.
Ik moet Kaplan vinden. Hij schijnt er iets van te weten.
Nee, de trein. In een vliegtuig kan ik niet weg als iemand me herkent.
Moet ik uit een vliegtuig springen ? Nee, dank u wel ! Dag.
KLOPJACHT OP V.N. MOORDENAAR
Een slaapcoupé in de "20e Century".
Die gaat over 5 minuten en zal wel volgeboekt zijn.
- U kunt een zitplaats nemen. - Nee. Hoe laat gaat de volgende ?
- Om 10 uur. Heeft u haast ? - Kunt u checken wat ze hebben ?
- Is er iets met uw ogen ? - Ja. Kunt u ze bellen ?
Natuurlijk.
Wacht hier.
Hij is bij loket 15 op de bovenverdieping. Schiet op, hé ?
U boft, meneer.
- Kaartje ? - Ik ga mijn vrienden uitwuiven.
Ik moet uw naam hebben... Hé, kom terug !
- Sorry. - 't Was mijn schuld. Sorry.
Hij ging die kant op. Ik geloof dat hij uitstapte.
Dank u. Zeven parkeerbonnen.
- Goedenavond, Sir. Een persoon ? - Ja, graag.
- Een cocktail voor het eten ? - Ja, dank u. Een Gibson.
- Daar zijn we dan weer. - Ja.
- Kunt u iets aanbevelen ? - De beekforel is erg goed.
Dat wordt 't dan.
Beekforel, alstublieft.
Ik weet dat ik er bekend uitzie. U meent me eerder gezien te hebben.
Die indruk wek ik. Iets met mijn gezicht.
- 't Is een knap gezicht. - Vindt u dat ?
- Anders zou ik het niet zeggen. - U bent er dus zo een.
- Wat voor een ? - Eerlijk.
- Niet echt. - Ik ben bang voor eerlijke vrouwen.
- Waarom ? - Ze hebben iets op me voor.
Omdat u niet eerlijk bent ? Zoals met die zeven parkeerbonnen ?
Wanneer ik een aantrekkelijke vrouw ontmoet...
- moet ik doen alsof ik haar het hof niet wil maken.
- Waarom dat verbergen ? - Ze kon er wat op tegen hebben.
Aan de andere kant misschien niet.
- Wat bof ik met deze plaats. - Daar is helemaal geen bof bij.
Het noodlot ?
Ik gaf de kelner 5 dollar fooi om u hier te plaatsen.
Is dat een oneerbaar voorstel ?
Ik praat niet over liefde voor het eten.
- U heeft al gegeten. - Maar u niet.
- Zouden we ons niet voorstellen ? - Ik ben Eve Kendall.
Ik ben 26 jaar, niet getrouwd. Nu weet u alles.
Wat doet u, afgezien van mannen in het verderf lokken ?
Industriële vormgeving.
Jack Phillips, verkoopleider bij Kingby Electronics.
Nee, u bent Roger Thornhill van Madison Avenue.
U wordt gezocht voor moord op elke voorpagina in Amerika.
- Rustig maar, ik verraad u niet. - Waarom niet ?
- Zoals ik zei: een knap gezicht. - Is dat de enige reden ?
- De nacht is nog lang. - Dat is waar.
En het boek waaraan ik bezig ben, is niets waard.
- Begrijpt u me ? - Even nadenken...
Ja, ik begrijp wat u bedoelt.
OUT
- Dat is mijn monogram. - Roger O. Thornhill.
- Wat betekent de O ? - Niets.
Als ik een slaapcoupé had, zou ik je uitnodigen.
Maar ik heb niet eens een kaartje. Ik ga de conducteur uit de weg.
- Wat lastig voor je. - Ja. Nergens om te slapen.
- Ik heb een grote slaapcoupé. - Dat is niet erg eerlijk, wel ?
Coupé E, wagen 3901.
- Mooi nummer. - En gemakkelijk te onthouden.
- 3901. - Zie je wel ?
Geen bagage.
- En ? - Heb je een pyjama over ?
Misschien.
Als ik jou was, zou ik geen dessert nemen.
We schijnen een extra tussenstop te maken.
En ik zag net twee mannen uit een politiewagen stappen.
- Zeg dat ze op moeten schieten. - Geduld is een schone zaak.
- Ademhalen ook. - Lig stil.
Heb je olijfolie ?
Ik voel me als een sardientje.
Binnen ! Wie bent u ?
- Politie. Uw naam ? - Eve Kendall. Is er iets ?
Er zat een man bij u aan tafel.
- Een vriend van u ? - Ik had hem nog nooit gezien.
- Was het deze man ? - Dat geloof ik wel.
- Het is geen goede foto. - Net draadloos ontvangen.
- Hij wordt gezocht voor moord. - Lieve hemel ! Echt ?
U ging samen de restauratiewagen uit.
Tegelijkertijd, niet samen.
De kelner zei dat u en Thornhill het samen goed konden vinden.
Heet hij zo ? Thornhill ?
- Zei hij dat niet ? - Hij zei helemaal niets.
We praatten wat over het eten en de treinreis... en zo.
Tamelijk onbenullig als je bedenkt dat hij op de vlucht is.
- Zei hij waar hij naartoe ging ? - Nee.
Ik dacht Chicago. Denkt u dat hij uitgestapt is toen u instapte ?
Als u hem ziet, wilt u ons dan waarschuwen ?
Ik ga gauw naar bed, dus ik zal wel niemand meer zien.
Maar voor het geval, we zijn helemaal achter in de trein.
Dat is geruststellend. Goede nacht.
- Leef je nog ? - Schiet op, of kom met een snorkel.
Ik zoek naar de blikopener die ik de conducteur heb afgepikt.
- Goeienavond. - Dag.
- Waarom ben je zo lief tegen me ? - Zal ik het je komen vertellen ?
Je bent niet veilig in Chicago...
- terwijl je naar die Kaplan zoekt, waarvan je vertelde.
Je wordt opgepakt zogauw je je gezicht laat zien.
En zo'n knap gezicht op de koop toe.
Zou het niet beter zijn, als je in mijn hotelkamer bleef...
- terwijl ik hem ging zoeken en hem bij je bracht ?
Ik mag jou er niet bij betrekken. Het is te gevaarlijk.
- Ik ben een grote meid. - Met alles erop en er aan.
- Dit is belachelijk. - Ja.
- We kennen elkaar pas. - Dat is waar.
- Je zou een moordenaar kunnen zijn. - Dat klopt.
Misschien wil je mij wel vermoorden.
- Zal ik dat doen ? - Ja, graag.
Beter dan vliegen, nietwaar ?
- We moeten ophouden. - Meteen.
- Ik moet meer over je weten. - Wat weet je zoal ?
Je zit in de reclame, dat weet ik.
- De trein is wat onzeker. - Wie is dat niet ?
Wat weet je meer ?
Je hebt een goede smaak wat kleren en eten betreft...
En vrouwen. Ik mag jouw aroma wel.
Je weet het leuk te zeggen. Iedereen doet van alles voor je.
Je smeert allerlei mensen van alles aan.
Vrouwen die je niet eens kennen, worden verliefd op je.
Ik heb zo het idee dat mijn salaris te laag is.
Ga kijken wie het is.
Oh, laat de badkamer maar zitten.
- Ik heb deze gevonden. - Ik heb er overal naar gezocht.
Ik wacht buiten op de gang.
Bedankt en goedenacht.
Kom maar voor de dag.
Het was de bediende.
Dat zag ik.
Waar waren we gebleven ?
Hier.
Ja. Aardig dat hij het bed neersloeg.
- Maar een bed. - Ja.
- Een gunstig voorteken, hé ? - Prachtig.
Weet je wat dat betekent ? Vertel het me.
Het betekent dat jij op de grond slaapt.
Bericht van de dame in 3901.
Wat doe ik morgenochtend met hem ? Eve.
Doorlopen. Ik haal je wel in.
- Heeft u iets te melden ? - Ja, dat ik heerlijk geslapen heb.
- Heeft u hem nog gezien ? - Mr. Thornycroft ?
- Thornhill. - Nee, jammer genoeg niet.
Maar goede jacht verder.
- Hoe gaat het ? - Ik kan elk ogenblik onderuit gaan.
Niet voor we spitsroeden gelopen hebben.
- Wat zit er in die koffers ? - Bowlingballen, natuurlijk.
- Waar is mijn pak ? - In de kleine koffer.
- Goed voor het pak. - Kaplan ziet de kreukels niet eens.
- Als hij er is. Hoe laat is het ? - Tien over negen.
Hij kan het hotel al uit zijn.
- Ik bel van het station. - Dat doe ik zelf.
Een kruier in een telefooncel ? Dat zou verdacht zijn.
Goed. Wat zeg je tegen hem ?
Je wilt hem meteen ontmoeten. Het is urgent. Geen verklaringen.
- Jij gaat je omkleden. - Waar ? In een etalage ?
- Ik dacht aan het herentoilet. - Zo ?
Ik heb nooit de nacht in 'n trein doorgebracht met 'n slimmere vrouw.
Ik geloof dat het lukte.
Waar ging hij heen ?
Weet ik niet. Daarheen.
- Waarom duurde het zo lang ? - Door dat kleine scheermesje.
Wat zei Kaplan ?
Hij wil je ontmoeten, maar niet in het hotel.
- Waar ? Wanneer ? - Ik heb het opgeschreven.
Je neemt de bus van twee uur naar Indianapolis.
Laat de chauffeur je afzetten bij Prairie Stop op snelweg 41.
- Het is ongeveer een uur rijden. - Ik huur een auto.
Mr. Kaplan zei met de bus. Hij wil zeker zijn dat je alleen bent.
- Wat doe ik als ik er ben ? - Je wacht. Hij komt om half vier.
- Hoe weet ik wie het is ? - Hij kent jou van de kranten.
- Zet je horloge gelijk. - Dat heb ik al gedaan.
Wat is er. Je lijkt zo... je bent zo gespannen.
Ga maar liever.
- Zien we elkaar weer ? - Beslist wel een keertje.
Ik heb je nooit bedankt. Waar kan ik je vinden ?
- Ik moet mijn bagage ophalen. - Hier zijn de reçuutjes.
Blijf nog even.
Daar komen ze.
Hoi.
- Warm vandaag. - Ik heb het erger meegemaakt.
- Staat u op iemand te wachten ? - Ik wacht op de bus.
Die gewasbesproeïng betaalt goed als ze lang genoeg leven.
U heet dus niet Kaplan ?
Dat kan ik niet beweren. Daar komt ie, precies op tijd.
Vreemd. Ze spuiten daar en er zijn geen gewassen op dat veld.
Wegwezen ! De andere tank kan ontploffen.
Kom terug !
Kunt u mij het nummer van Mr. Kaplans kamer geven ?
- Kaplan. Die is vertrokken. - Vertrokken ?
- Om tien over zeven vanmorgen. - Tien over zeven ? Bent u zeker ?
We moeten de post nazenden naar het Sheraton-Johnson in Rapid City.
Tien over zeven ? Maar ik kreeg bericht van hem om negen...
Wat is er ?
Niets. Niets.
Sorry dat ik u nogmaals stoor. Miss Eve Kendall verwacht me.
Ze heeft kamer vierhonderd-nog-wat. Ik ben het nummer vergeten...
- Nummer 463. - Juist, ja.
Dag.
- Verbaasd ? - Ja.
Je kunt niet van me afkomen, hé ?
Ik zou best wat kunnen drinken.
- Ik heb whisky. - Met water, geen ijs.
Twee slachtoffers bij neerstorting van sproeivliegtuig
Hoe ging het vandaag ?
De ontmoeting met Kaplan ?
Hij kwam niet opdagen.
- Gek eigenlijk. - Waarom ?
Met al die betrokkenen en zijn duidelijke instructies aan jou.
- Misschien maakte ik een fout. - Dat denk ik niet.
Ik denk dat je me naar de juiste plaats stuurde.
- Bel hem en vraag om uitleg. - Hij is vertrokken.
- Naar South Dakota. - South Dakota ?
Rapid City.
- Wat doe je nu ? - Dat weet ik nog niet.
- Het hangt misschien van jou af. - Van mij ?
Jij bent mijn trouwe assistente, nietwaar ?
Bedankt. Op ons. Op een eeuwigdurende vriendschap.
Dat betekent, dat ik je niet uit het oog verlies.
Dat moet je wel.
Ik heb mijn eigen plannen en jij zit in de problemen.
Als jouw plannen en mijn problemen nu eens verband hadden ?
Dan konden we altijd bij elkaar zijn.
Saamhorigheid... Begrijp je wat ik bedoel ?
Neem 'm maar. Het is niet voor mij.
Hallo ? Ja. Nee, nog niet. Ik ben niet klaar.
Hoe laat ? Ik kom. Wat is het adres ?
Ja. Goedenavond.
- Zaken ? - Ja.
- Industriële vormgeving ? - Ja.
Een vrouw als jij moest zich 's avonds vermaken...
- en geen telefoontjes van klanten krijgen.
- Ga met me uit eten. - Je kunt je nergens vertonen.
- We doen het hier. Lekker gezellig. - Nee...
Ik kan niet.
Ik sta erop.
Wil je me een plezier doen ? Een heel groot plezier ?
- Zeg het maar. - Ik wil dat je nu meteen weggaat.
Hou je op een afstand en zoek me nooit meer op.
Een verhouding tussen ons is onmogelijk. Gisteren was gisteren.
Alles tussen ons is voorbij.
Dus vaarwel, het beste, en verder niets. Ga nu.
- Meteen ? - Ja.
- Zonder vragen te stellen ? - Ja.
- Dat kan ik niet. Na het eten. - Nu.
Na het eten. Eerlijk is eerlijk.
Goed, maar op een voorwaarde.
Dat je eerst je pak laat stomen.
Oké.
Daar is de telefoon.
Hallo. De receptie, alstublieft.
Receptie ?
Met kamer... Waar zitten we ? Kamer 463.
Hoe snel kunt u een kostuum stomen en persen ?
Twintig minuten ? Goed. 463.
- Hij komt zo. - Trek je kleren maar uit.
Waar kan een man zonder kleren die 20 minuten voor gebruiken ?
Je kan een koude douche nemen.
Als kind mocht mijn moeder me niet eens uitkleden.
Maar nu ben je groot geworden.
Hoe wordt een vrouw als jij een vrouw als jij ?
- Geluk, denk ik. - Nee, slechtheid, verdorvenheid.
Heb je ooit iemand vermoord ?
Jij kon 'n man dood pesten zonder het te proberen. Probeer het dus niet.
Ik kom zo.
- Je broek. - Alsjeblieft.
Bedankt.
Ik denk dat ik toch die koude douche maar neem.
1212 N. MICHIGAN
een paar Louis Seize stoelen met zuiver zijden stoffering.
- Met welk bod beginnen we ? - 100.
100 geboden, dank u. 150 hier. Iemand 200 ?
Dank u. 200 hier. Hoor ik 300 ? 300 geboden.
Die dame daar 400. Dank u, Sir, 450.
Hoor ik 500 ? Zegt u 500 ? Kan ik 500 zeggen ?
Eenmaal, andermaal... Verkocht aan Mr. Stone voor 450.
En nu nummer 103.
Een mooie Aubusson canapé in goede staat.
Wie begint met bieden ? Hoeveel ? 800 geboden, dank u.
Hoor ik 900 ? 900 geboden. Iemand 1000 ?
1000, dank u. Hoor ik 1100 ?
- Gezellig met z'n drietjes... - Goedenavond, Mr. Kaplan.
Voordat u me een naam opdringt, wil ik graag de uwe weten.
- U stelt me teleur. - Dat had ik haar willen zeggen.
Hoe komt u erbij zomaar hier binnen te komen ?
- Kan het kunstinteresse zijn ? - Ja, de kunst om te overleven.
Nog dronkaards volgegoten ?
Hij is me van het hotel gevolgd.
- Was hij op je kamer ? - Natuurlijk. Dat is iedereen toch ?
150, dank u. Hoor ik 200 ? 200, dank u.
Nu 300. Hoor ik 300 ? 300, dank u.
En vierhonderd ? Hoor ik 400 ? 400 geboden.
Vijfhonderd ?
Ik dacht dat u lijken verzamelde, geen kunstvoorwerpen.
- 500 - 500, dank u.
Ik durf te wedden dat dit kunstwerk hem heel wat gekost heeft.
- 700. - U krijgt waar voor uw geld.
Ze is met hart en ziel bij het werk. En met haar hele lichaam.
Verkocht aan Mr. Vandamm voor 700.
Mr. Vandamm.
Heeft iemand u ooit verteld dat u uw rollen overdrijft ?
Eerst speelt u de man die zegt dat hij iemand anders is.
Daarna speelt u de vluchteling die zijn naam wil zuiveren.
Nu speelt u de gemelijke minnaar, geplaagd door jaloezie en verraad.
Ze moesten jullie van de F.B.I. eens leren acteren.
U bent pas tevreden als ik dood speel.
Dat is uw volgende rol. En u zult hem overtuigend spelen.
Wat voor verfijnde moordaanslag staat er op het programma ?
Wordt het verdrinken in vloeibaar staal ?
Of gaat zij me weer kussen om me te vergiftigen ?
Wie denk je in de maling te nemen ? Jij hebt geen gevoelens.
- Nu is het genoeg. - Roep de politie erbij.
Dat is het laatste wat u wenst.
Daarom liet u haar mij versieren in de trein.
Ik geloof dat ik bij de politie betere kansen maak.
Welterusten, lieverd. Het was echt heel fijn.
En nu nummer 109.
Een prachtig voorbeeld van deze meester uit de 17e eeuw.
Een parel voor iedere verzameling. Wat had u gedacht ?
- Waar zullen we beginnen ? - 1000 dollar.
1000 geboden, nu 1250. 1500.
1500 geboden, dank u. 1750 ?
1750 geboden, nu 2000.
2000 geboden. Hoor ik 2500 ? Biedt iemand 2500 ?
2250 eenmaal...
- 2250 tweemaal... - 1500 !
- Maar er is al 2250 geboden. - Ik blijf bij 1500.
2250 geboden. Hoor ik 2500 ? 2250 eenmaal... 2250 tweemaal...
- 1200. - Verkocht voor 2250.
2250 voor die kleurenprent ?
Nummer 110. Een Louis Quinze rustbed.
- Biedt iemand 750 ? - Hoe weten we dat het echt is ?
We weten dat u echt bent. Een echte idioot.
Zou deze heer zich aan de gang van zaken willen aanpassen ?
- Goed, ik begin met acht. - 800, dank u.
- 900, 1000 geboden. Wie biedt 12 ? - 11.
1 geboden, dank u. Wie 12 ?
Wie 12. Wie biedt 12 ? 11 eenmaal... 11 tweemaal...
12, dank u. Wie 13 ? Wie biedt 13 ?
13 dollar.
- U bedoelt 1300, Sir. - Meer dan 13 is hij niet waard.
1200 geboden. Wie biedt 13 ?
Wie biedt 1250 ?
1200 eenmaal... 1200 tweemaal... 1200 derde maal...
2000.
- 2000 ? - 2100.
- Pardon, maar we kunnen niet... - Maak er 2500 van.
- Wilt u zich behoorlijk gedragen ? - Het laatste bod was 1200.
2500. Mijn geld is net zo goed als het hunne.
- Geboden... hoeveel was het ? - 1200.
1200 eenmaal... 1200 tweemaal...
- 3000. - Verkocht voor 1200.
Dat is niet eerlijk ! Handen weg !
Waar bleven jullie ? Ik ben nog niet klaar met bieden.
3000 ! Ik bied 3000 !
Sorry, jongen. Niet opgeven.
Hé, een beetje voorzichtig.
Jullie moeten waardevolle voorwerpen voorzichtig behandelen.
En bedankt. Jullie hebben m'n leven gered.
Ja, om je naar 't bureau te brengen.
Jullie worden helden. Weten jullie niet wie ik ben ?
Dat vissen we wel uit als we je boeken voor verstoring van de orde.
Dat kunnen jullie veel beter doen.
"De politie in Chicago vangt de V.N. moordenaar."
Ik ben Roger Thornhill. Kijk maar.
- Hij is het. - Ja. En gefeliciteerd.
Met 1055, brigadier Flamm.
We hebben een man die aan het signalement van Thornhill voldoet.
New York zoekt hem. Met zekerheid herkend.
Absoluut. Er is geen twijfel.
Michigan Avenue, noordwaarts naar het 42e district.
Wat ?
Zeg dat nog eens.
Weet je het zeker ? Oké.
Goed. Ja, ik heb het. 1055 uit.
- Waar gaan we heen ? - Naar het vliegveld.
Naar het vliegveld ? Ik wil naar het politiebureau.
- Zo ? - Daarom liet ik jullie halen.
- Hoor je dat ? Hij liet ons halen. - Blijf zitten.
Ik ben een gevaarlijke moordenaar. Ik ben een loslopende killer.
Jullie moesten je schamen.
- Hij zei dat het hier was. - Mag ik gaan zitten ?
Ik dacht dat ik het nooit zou halen. Mooi zo, jongens, en bedankt.
Hierheen, Mr. Thornhill. Er is geen tijd te verliezen.
- Uw naam ontsnapte me. - Ik heb hem niet losgelaten.
Bent u van de politie, of de F.B.I. ?
F.B.I. C.I.A. ONI... We zitten allemaal in die alfabetische soep.
Ik had niets met die moord bij de Verenigde Naties te maken.
- Dat weten we. - Waarom wist de politie dat niet ?
We bemoeien ons niet met de politie, tenzij het absoluut nodig is.
- En nu is het nodig. - Ik word dus gezuiverd ?
- We moeten opschieten. - Waar gaan we heen ?
- Rapid City, South Dakota. - Rapid City ? Waarom ?
- Dat is vlakbij Mount Rushmore. - Die heb ik gezien.
- Uw vriend Mr. Vandamm ook. - Vandamm ?
- Een angstaanjagend heerschap. - En die griet die bij hem hoort ?
Miss Kendall ? Zijn vriendin. We weten alles over haar.
- Wat doet Vandamm eigenlijk ? - Import- en exporthandel.
- Wat ? - Staatsgeheimen, denk ik.
- Waarom pakken jullie hem dan niet ? - We weten niet genoeg.
Wat heeft Mount Rushmore ermee te maken ?
We denken dat Vandamm het land gaat verlaten en daarvandaan vertrekt.
En wat moeten wij daar ?
Hem geruststellen wat betreft George Kaplan.
- U bent dus George Kaplan ? - Nee, hij bestaat niet.
Maar zijn hotelkamer dan, en zijn kleren ?
Geloof me, hij bestaat niet.
Daarom moet ik u vragen hem nog 24 uur te spelen.
We praten er aan boord over.
U zette die valstrik zonder mij. Doe 'm nu ook maar zonder mij dicht.
Ik wil geen lokvogel spelen zodat ze niet op uw agent schieten.
Het is niet het schieten, maar de ontmaskering. Dat zou z'n dood zijn.
Dankzij u zijn ze al achterdochtig.
Ik ben reclameman, geen lokaas.
Mijn moeder en twee ex-vrouwen zijn afhankelijk van me.
Ik wil ze niet teleurstellen door doodgeschoten te worden. Ik zeg nee.
Definitief ? Als ik dacht, dat ik u van gedachten kon doen veranderen...
- zou ik miss Kendall noemen. Die mag u niet erg, wel ?
Omdat ze seks als vliegenvanger gebruikt.
Ze moest dat waarschijnlijk doen om zichzelf te beschermen.
- Tegen wat ? - Ontmaskering en de dood.
Ziet u, Mr. Thornhill, ze is een van onze agenten.
U heeft haar ongewild in een zeer gevaarlijke positie gebracht.
En er staat meer dan haar leven op het spel.
- Als ze nu niet komen ? - Ze komen.
Ik mag die blik van Teddy Roosevelt niet.
Misschien een waarschuwing: wees voorzichtig en neem een knuppel mee.
Hij probeert me tegen dit krankzinnige plan te waarschuwen.
Dan weet hij niet hoeveel schuld u aan onze problemen heeft.
U was in de ogen van miss Kendall zo aantrekkelijk...
- dat Vandamm aan haar trouw is gaan twijfelen.
Hij heeft ontdekt dat haar gevoelens meespelen.
En dat voor een man, die volgens hem een agent van de regering is.
U moet ervoor zorgen dat Vandamm haar weer gaat vertrouwen.
Goed. Maar daarna...
wil ik jullie niet meer zien.
Daar komen ze.
- Goedemiddag, Mr. Kaplan. - Zij niet !
U wilde toch dat ze erbij was ?
Daar praten we later over. Mijn telefoontje verbaasde u zeker ?
Helemaal niet. Ik wist dat u losgelaten zou worden.
Mijn complimenten voor de afgang op de veiling.
Welk drama spelen we vandaag ?
Ik denk niet dat u me hierheen liet komen om zaken te doen.
Ik weet niet alleen wanneer u het land verlaat...
- maar ook de coördinaten van uw ontmoeting en uw eindbestemming.
- U mag mijn koffers dragen. - Wilt u de prijs niet weten ?
- De prijs ? - Om u niet tegen te houden.
- Wat had u gedacht ? - Ik wil die vrouw hebben.
Ik wil dat ze haar verdiende loon krijgt.
Als ik haar krijg, zal ik haar leven in puin leggen.
- Doe het en ik laat u gaan. - U kunt haar bloed wel drinken, hé ?
Vergeet mij maar. Ik geef u een kans er heelhuids af te komen.
- Een ruilhandel. - Mij best, als u 't zo wil noemen.
Hoe kwam u erbij dat mijn gevoelens voor haar zo veranderd zijn...
- dat ik haar wil ruilen voor een beetje gemoedsrust ?
Ik gebruik mijn ogen.
Als je er niets op tegen hebt, ga ik nu naar huis.
- Hé, jij ! Een ogenblikje. - Laat me met rust. Laat me los !
Wegwezen ! Laat me los !
- Laat die krokodillentranen maar. - Achteruit.
- Je bent niet goed wijs ! - Laat me met rust !
Je mag hier niet bij betrokken worden.
Afblijven.
Mr. Thornhill.
Niet te lang, hé.
- Dag. - Dag.
- Alles in orde ? - Dat geloof ik wel.
Ik vroeg de professor of ik je nog eens mocht zien.
- We hebben niet veel tijd. - Nee ?
Ik wilde zeggen... Ik bedoel mijn excuses aanbieden.
Dat hoeft niet. Ik begrijp het.
- Het was een deel van je werk. - Ik heb je rot behandeld.
Daarom haatte ik je.
Ik wilde niet dat je de indruk had dat ik...
- Ik zei hardvochtige dingen. - Dat deed me erg pijn.
- Als ik geweten had... - Ik kon het je niet vertellen.
- Nietwaar ? - Nee, dat geloof ik niet.
Ik ben zo blij dat je je niet bezeerde in de cafetaria...
- toen ik met die losse flodders op je schoot.
- Je acteerde tamelijk goed. - Ja, elegant, nietwaar ?
Als je bedenkt dat het eigenlijk je werk niet is.
Ik raakte er toevallig in verzeild. En jij ?
Ik trof Phillip Vandamm op 'n feest en werd verblind door zijn charme.
Ik had toch niets te doen, dus ik besloot verliefd te worden.
Leuk, zeg.
De professor en zijn collega's vertelden mij...
- tamelijk kwalijke bijzonderheden over Phillip.
Hij zei dat mijn relatie met hem van grote waarde voor hen was.
En zo werd je padvindster ?
Het was de eerste keer dat iemand me vroeg iets nuttigs te doen.
Is je leven zo geweest ?
Hoe kwam dat ?
Door mannen zoals jij.
- Wat is er met mannen als ik ? - Ze geloven niet in het huwelijk.
- Ik ben 2 keer getrouwd geweest. - Zie je wel ?
Misschien ga ik je weer haten. Dat was leuker.
- Dag, lieveling. - Nog niet.
Maar ik moet naar huis, anders missen ze me.
Kunnen we nog niet wat blijven ?
- Jij bent toch gewond. - Ik ben nooit zo levend geweest.
- Voor wie ben je eigenlijk ? - Altijd voor jou.
Maak het me niet moeilijker. Ik heb al m'n vastberadenheid nodig.
Jij gaat dus het gevaar weer opzoeken. Dat bevalt me niet erg.
Het is niet zo gevaarlijk meer, dankzij jou.
Jouw dankbaarheid zou ik niet kunnen uithouden. Als Vandamm weg is...
- gaan jij en ik onder vier ogen elkaar onze excuses aanbieden.
- Dat gaat niet. - Natuurlijk wel.
- Heeft hij het niet verteld ? - Wat verteld ?
- Miss Kendall, opschieten, hé ? - Wat heeft u me niet verteld ?
Ze gaat vanavond met Vandamm mee.
Ze vlucht voor de politie, dus Vandamm moet haar wel meenemen.
Bij hem is ze erg waardevol voor ons.
- U heeft tegen me gelogen ! - Ik had uw hulp nodig.
Ik laat je dit vuile zaakje niet opknappen.
En ik vind uw spelletje niet leuk, professor.
De oorlog is een hel, zelfs een koude oorlog.
Kunt u Vandamm alleen pakken door vrouwen met hem te laten vrijen ?
Dan zou u misschien eens moeten leren een koude oorlog te verliezen.
Daar zij we al mee bezig.
- Ik laat je niet gaan. - Bederf de boel nu niet.
Een aantrekkelijke blondine schoot Kaplan neer...
- voor de ogen van geschokte mannen, vrouwen en kinderen.
Kaplan was in dienst bij de centrale regering.
Chris Swenson, een hulpkelner in de cafetaria van Mount Rushmore...
- vertelde dat hij luide stemmen hoorde...
Alstublieft. Broek, overhemd en deze.
Daarmee bent u wel een paar dagen geholpen.
- Een paar dagen ? - Wat is dat ?
Ik stootte me aan een stoel toen ik viel in de cafetaria.
- Verder alles in orde ? - Prima.
Als u bedenkt dat uw chauffeur een moker van een vuist heeft.
Ik verdiende die mep wel. En ook die gesloten deur.
Als ze u zien, kan dat fataal zijn voor miss Kendall.
- Haar ben ik al vergeten. - Des te beter.
Binnen het uur is ze weg.
Hoe staan de zaken in Rapid City ?
Goed. De kranten staan vol over de moord op Mr. Kaplan.
- Iedereen werkt samen. - Ik ook. Ik ben er goed in.
Zou u wat voor me willen doen ? Ik snak naar een drankje. Whisky.
- Een halve fles is genoeg. - Mag ik meedoen ?
Als u meedrinkt, maak er dan een hele fles van.
- Stop ! - Pardon...
Stop toch.
- Ik kan u erheen brengen. - Nee, dit is prima.
- Pieker er toch niet over. - Ik raakte in paniek.
Ik meen het echt.
- Ik wist niet wat ik deed. - Je moest jezelf beschermen.
- Maar niet jou in gevaar brengen. - Nonsens !
We gaan er weldra samen vandoor. Hoe staan de zaken, Leonard ?
- Met het vliegtuig ? - Ja. Wat is het laatste rapport ?
- Ze zitten boven Whitestone. - Nog tien minuten, dus ?
Hoogstens. Kunnen we even onder vier ogen praten ?
- Onder vier ogen ? - Ik ga mijn spullen halen.
Wel, Leonard, hoe moet je afscheid nemen van je rechterhand ?
Je zou willen dat je 'm eerder had afgehakt.
Ik weet dat je gek bent op miss Kendall...
Loos alarm.
Je moet eerder aan haar getwijfeld hebben, en je doet dat nu nog.
Waarom heb je haar niet verteld dat dit beeldje vol microfilms zit ?
- Dat is lariekoek. - De waarheid doet soms pijn.
Je komt alleen maar met toespelingen.
Ik hou niet van elegance. Die dekt vaak weloverwogen handelingen.
Ze schoot hem neer uit angst en woede.
En pakte alles keurig netjes in.
Ze nam jouw eventuele twijfel aan haar toewijding weg...
- en gaf je een reden om haar mee te nemen.
Weet je wat ik denk ? Ik denk dat je jaloers bent.
Echt ! En het ontroert me.
Leonard... ?
Ik vond het pistool waarmee ze op Kaplan schoot in haar koffer.
Een Gestapo-trucje. Schiet een van je eigen mensen dood als dekking.
Het nieuwe zit 'm in de losse flodders.
Wat was dat voor geluid ?
Dat vroegen we ons ook af, nietwaar, Leonard ?
Schiet een beetje op. We moeten zo weg.
- Je neemt haar toch niet mee ? - Natuurlijk wel.
Ik geloof ook in elegance.
De zaak kan het best van grote hoogte boven water opgelost worden.
Drink wat champagne voor we gaan. Misschien is hij niet koud genoeg.
Doe er dan wat ijs in.
Ze hebben je door.
Ik ben op je kamer.
Op de mooie tijd die we samen gehad hebben.
Daar komt hij.
- Neem wat champagne, Leonard. - Daar is geen tijd voor.
Jij bederft altijd alles.
Een van mijn beste eigenschappen, zoals nu blijkt.
In gedachten ga ik met jullie mee op jullie reis.
Dat is fijn, Leonard.
Hij gaat tamelijk ver naar het noorden.
Hij maakt een lange daling voor de zekerheid.
Hij kon geen betere avond wensen met zo'n hoog wolkendek.
Nu draait hij.
We moeten gaan.
Hij landt binnen drie minuten.
- Kom, Eve. - Oké.
Ik heb mijn oorbellen vergeten. Ik ben zo terug.
We kunnen door het raam ontsnappen. Beneden staat een auto.
Ze weten alles over die losse flodders.
Dat beeldje van de veiling zit vol microfilms.
- Zó kreeg hij ze dus. - Ga het vliegtuig niet in !
Maak u geen zorgen. U en uw man zijn morgen in Canada.
Dank u, Sir. En God zegene u.
Blijf staan !
Ga zitten.
Mr. Leonard komt zo terug.
- Wat is er ? - Mijn oorbellen.
Die komen wel tevoorschijn.
Bedank mijn zuster voor haar prachtige rol als Mrs. Townsend.
En zeg tegen je messenwerper dat ik zijn vrouw gerustgesteld heb.
Neem haar dat beeldje af !
De huishoudster probeerde me op te houden met jouw neppistooltje.
We staan boven op het monument.
- Wat doen we nu ? - We klimmen naar beneden.
Als we dit overleven, gaan we met de trein terug naar New York.
- Is dat een oneerbaar voorstel ? - Het is een aanzoek.
Wat gebeurde er met je eerste twee huwelijken ?
- Mijn vrouwen wilden scheiden. - Waarom ?
Ze zeiden dat mijn leven zo saai was. Kom.
Alles in orde ?
Goed. Kom mee.
Help me toch !
Het was niet erg sportief met echte kogels.
- Kom met je hand. - Ik probeer het.
- Ik heb je. - Het gaat niet.
- Natuurlijk wel. - Trek harder.
Kom, Mrs. Thornhill.
- Wat doen we dwaas. - Ja, maar ik ben sentimenteel.
Nederlandse ondertiteling bewerkt door: Jan